Dankbaar

Eerste geslaagde dag

Het is geweldig dat op de eerste dag zoveel mensen gehoor gaven aan de eerst verspreidde berichten met de vraag om donaties. Binnen enkele uren was een bedrag van 375 euro als vanuit het niets zomaar een feit, vergezeld hier en daar met hartverwarmende reacties. Voornamelijk betrof het de medewerkers van Maison Molenbeecke in reactie op Sandra haar bericht via een groepsapp. Enkele vanuit mijn telefoonlijstje, maar dat lijstje is sinds mijn ziekte nogal vermagert.

Samen sterk

Op zijn positiefs beschouwd, geeft een rampzalige ziekte in het leven ergens nieuwe kansen om nog nooit ingeslagen wegen in te slaan. Alleen al goed voor het geestelijk welzijn om dit te doen. Pogen om altijd weer positief te blijven denken kan hierbij erg goed helpen. Sandra en ik doen ons best hierin. Bij geestelijk welzijn gaat het er volgens mij om, om de kunst te verstaan om met eerder minder belangrijke, of nooit gebruikte ‘ingrediënten’, het leven opnieuw in elkaar te knutselen. Bij dat ‘geknutsel’ hoort zeker de inzet om gezamenlijk iets te doen voor het goede doel ten aanzien van de spierziekte. Dankzij velen zet die wens zich eindelijk om in een daad, waar ik enorm dankbaar voor ben.

Oefenen

Ik heb via Google Maps een route uitgestippeld van 5.5 km in mijn woonomgeving. Eerdaags ga ik ‘m lopen. Volgens mij haal ik dit nu nog wel, maar met alleen een vermoeden wil ik op 6 juni niet onvoorbereid aan de tocht beginnen. Haal ik het niet, of is het te geforceerd, dan gaat een rolstoel mee; ook geschikt als rollator. Voor nu ken ik de grenzen van mijn benen niet meer, en alleen rechts heeft wat krachtverlies. Ik ben benieuwd! Hierover later meer.